Przez ciemne zwierciadło Philip K. Dick

8 września 2023

2 Mins Read

1.1K Views

Philip K. Dick i narkotyki, czyli Przez ciemne zwierciadło i na poły autobiograficzna powieści mistrza science fiction.

Powieści Philipa K. Dicka, choć lubię, to czytam rzadko i przyznaję, że do sięgnięcia po jedną z najbardziej znanych powieści autora Przez ciemne zwierciadło, sięgnęłam tylko ze względu na #przestrzeniowewyzwaniescifi. I choć powieść okazała się ciężka tematycznie, to styl autora ponownie mnie nie zawiódł.

Substancja A.

Bob Arctor handluje śmiertelnie niebezpiecznym narkotykiem, Substancją A. Zadaniem Freda, agenta policji, jest doprowadzenie do aresztowania Arctora. Żeby wtopić się w społeczność narkomanów, Fred przyjmuje coraz większe dawki Substancji A. Ponieważ rozszczepia ona mózg na dwie odrębne, rywalizujące ze sobą części, Fred nie zdaje sobie sprawy, że śledzi samego siebie…

Konsekwencje uzależnienia.

Książka jest bardzo trudna tematycznie i nie czyta się jej z przyjemnością.

Wszystko przez to, że główny bohater, który na pierwszych stronach powieści wydaje się być niezwykle konkretnym facetem, z każdą kolejną stroną zatraca się w narkotykowej rzeczywistości.

Dzięki czemu my, jako czytelnicy możemy na własne „oczy zobaczyć”, jak nałóg narkotykowy degraduje zdolności poznawcze i umysłowe drugiego człowieka, jak upodla zmysły i powoduje niekończące się paranoje.

Możemy dzięki przedstawionej przez Dicka relacji obserwować również dramat drugiego człowieka i chłonąć jednocześnie jego doświadczenia związane z odurzeniem narkotykowym, które spowodowało choćby mocne rozszczelnienie jego relacji z innymi ludźmi i utratę własnej tożsamości.

Reasumując. Przez ciemne zwierciadło Philipa K. Dicka, to bardzo ciekawe doświadczenie, okraszone dziwacznymi dialogami i sporą dawką abstrakcyjnego humoru, które polecam każdemu, jako przestrogę, by nie stać się nowym bohaterem tej powieści.

To powieść o ludziach, którzy zostali ukarani o wiele za surowo. Chcieli tylko mile spędzać czas, byli jak dzieci bawiące się na ulicy, jak po kolei zbiera je śmierć, jak giną jedno po drugim masakrowane przez nadjeżdżające samochody, a mimo to nie przerywają zabawy.