Ewolucja człowieka, granice świadomości i Paradoks Sheffielda Paula F.D. Lashera.
Nauka wykraczająca poza biologiczne granice umysłu, tajne eksperymenty, hibernacja i świat opanowany przez sztuczną inteligencję – brzmi jak kawał konkretnego science fiction, które idealnie wpisuje się w wyzwanie #polskafantastykafajnajest. Więc z odrobiną ciekawości i też za namową samego autora sięgnęłam po Paradoks Sheffiel, żeby przekonać się, w co tak naprawdę wpakował się elasta – Bane Warner.
Postęp nie zawsze oznacza lepsze jutro.
W niedalekiej przyszłości nauka odkrywa istnienie elastów – ludzi zdolnych do przekraczania biologicznych ograniczeń mózgu.
Bane Warner, jeden z trzech znanych elastów, dołącza do tajnego programu SALUS badającego potencjał ludzkiego umysłu. Wieloletnia hibernacja ma pomóc naukowcom zrozumieć naturę jego zdolności. Po wybudzeniu odkrywa jednak, że świat zmienił się bardziej, niż przypuszczał.
Rozwój sztucznej inteligencji, eksperymenty z binarytem i rosnące znaczenie elastów sprawiają, że Bane zaczyna kwestionować prawdziwy cel programu. Szukając odpowiedzi, trafia na tajemnicę mogącą zmienić przyszłość ludzkości.
Uważajcie na skórki pomarańczy!
Lubię science fiction, które poza ciekawym pomysłem podrzuca mi też kilka pytań i niekoniecznie pomaga znaleźć na nie odpowiedzi. Paradoks Sheffielda Paula F. D. Lashera zdecydowanie ma o czym opowiadać. Mamy tu elastów, czyli ludzi potrafiących przekraczać biologiczne ograniczenia własnego mózgu, tajny program SALUS i Bane’a Warnera, który po kilkuletniej hibernacji budzi się w rzeczywistości mocno odbiegającej od tej, którą zostawił.
|
Szybko okazuje się, że nie wszystko wygląda tak, jak powinno, a za pięknymi hasłami o rozwoju i dobru ludzkości kryje się coś znacznie mniej przyjemnego. I właśnie ten wątek podobał mi się najbardziej. Sztuczna inteligencja, nowe technologie, eksperymenty i pytanie, gdzie kończy się postęp, a zaczyna kontrola. Niby fantastyka, ale momentami trudno nie pomyśleć, że wcale nie trzeba aż tak wiele, żeby podobne pomysły przestały być wyłącznie literacką wizją. Nie wszystko jednak zagrało mi równie dobrze. Potencjał niektórych wątków wydawał mi się większy niż to, co ostatecznie dostałam, a Bane ze swoim niezwykłym umysłem nie zawsze podejmował decyzje, które budziły mój entuzjazm. Mimo tego doceniam pomysł i niepokojący wydźwięk całości. Zostało mi kilka tematów do przemyślenia, odrobina niedosytu i… cóż, skórka pomarańczy straciła swój urok i niewinność |
|
Książkę przeczytałam w ramach wyzwania:
|
Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję: Autorowi
|


No Comment! Be the first one.