Cykl: Cienie Avy Carey # 2: Mgły z Donlonu

I o ile szlajanie się po zakątkach XIX-wiecznego Donlonu i grzebanie w jego przeszłości wyszło światu na dobre, bo zyskał trochę konkretu i barw, o tyle samo miasto w tym wydaniu wciąż wydaje mi się ciasne. Zamiast potężnej metropolii częściej czułam tam małomiasteczkowy klimat, przez co chwilami fabuła zwyczajnie mnie nie porywała.

Duża w tym zasługa samej Avy, która szczególnie w pierwszej połowie potrafiła mnie wręcz zanudzić swoimi przemyśleniami. To wciąż postać dość bezbarwna, prowadzona na jednym tonie, przez co trudno jej tak naprawdę kibicować. Na dodatek reszta starej ekipy została zepchnięta na głęboki margines i momentami miałam wrażenie, że bohaterowie po prostu utonęli gdzieś we mgle.

Niemniej jednak, gdy w drugiej połowie walka ze złym eskaluje, a donloński Scotland Yard rusza do boju, akcja łapie właściwy rytm i rumieńce. Relacje między postacią zyskują na sile, a wisienką na torcie okazała się oczywiście charakterna Kruczarka, która bez wysiłku kradnie show.

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez unserious_pl (@unserious_pl)