Cykl: Północna Droga 1-2: Saga Sigrun. Ja jestem Halderd

12 maja 2026

4 Mins Read

186 Views

Miłość, władza i synowie, czyli kobiety, które rozdają karty na Północy – Saga Sigrun. Ja jestem Halderd Elżbiety Cherezińskiej.

Powieści Elżbiety Cherezińskiej to dla mnie zawsze pewniak, jeśli chodzi o historię podaną z rozmachem i emocjami, więc z radością przyjęłam wznowienie cyklu Północna Droga i otwierających go dwóch pierwszych tomów Saga Sigrun. Ja jestem Halderd, w których autorka oddaje głos kobietom – tym, które nie stoją w pierwszym szeregu bitew, ale i tak ponoszą ich konsekwencje. I to często boleśniej niż ci z mieczem w ręku.

Saga Sigrun

Sigrun, córka potężnego Pana Północy, jest obdarzona przez los wieloma darami, spośród których najważniejszym jest miłość. Z wzajemnością zakochana we własnym mężu, oddana dzieciom, domowi i rodzinie. Strażniczka domowego ogniska, planująca dla swego syna najpiękniejszy los. W tym szczęściu tkwi jednak ziarno niepokoju. Jej mąż jest prawdziwym wodzem Północy: walecznym i honorowym. A to oznacza, że gdy dojdzie do wielkiej bitwy w zatoce Hjorung, popłynie na nią w pierwszym szeregu łodzi.

Skaldowie śpiewają, że najważniejsza jest sława. Na cóż mi ona? Nie obejmie mnie ramieniem, nie obudzi rano, nie wsunie języka między moje wargi. Dzieci ze mną nie spłodzi. Nikt nie zaśpiewa pieśni o Sigrun, kobiecie, która kochała. Moje życie nie nadaje się do waszych rymów, nie zwyciężyłam wojen, nie podbiłam lądów, nigdy nikogo nie zabiłam i nie splądrowałam. Tworzyłam własne strofy, miłosne. Czułe, wypełnione troską, zachwytem, niezdarne tkliwością. Kochałam.

Więcej...

Mniej

Ja jestem Halderd

Dzieciństwo Halderd naznaczone jest pasmem strat. Jej rodzina traci rodowe dobra, a z nędzy wydobywa ją stryj, wydając młodą dziewczynę za mąż za jednego z Panów Północy. Halderd zyskuje piękny dom, służbę i dostatnie życie, ale płaci za to słono i boleśnie, własnym ciałem. Gdy urodzi piątego syna, wie już, że nie wytrzyma ani dnia dłużej. I wtedy, w najgłębszym mroku, spotyka miłość swego życia – mężczyznę, który pod każdym względem jest przeciwieństwem jej męża. Ten ginie podczas polowania i wdowa Halderd z szóstym synem u boku, rozpoczyna własne panowanie. W bezwzględnym świecie wojny i polityki, przenikliwsza niż którykolwiek z Panów Północy, krok po kroku zbliża się do realizacji swego wielkiego planu. Ale powodzenie zależy od jej najmłodszego syna.

Podbrzuszem matki są jej synowie. Moim jest Ragnar. Choć przyszłość mu ułożyłam od dnia poczęcia, choć wszystko wokół za gardło chwyciłam i dowlokłam do tego miejsca, w którym zacząć się powinna jego rola, nie umiem mu jej pokazać. Jego jednego do niczego nie umiem myślą zmusić. Nøkken! Ziemie Sigrun i Halderd graniczą ze sobą. Synowie Halderd wychowują się w domu Sigrun. Obu kobiet jednak nigdy nie połączy przyjaźń. Połączy je coś ostatecznego: przepowiednia wieszczki z bagien, która na zawsze splecie ich losy w jeden węzeł.

Więcej...

Mniej

Jedna historia, dwie kobiety, dwie perspektywy.

Wiedziałam, że będę zachwycona, ale nie przypuszczałam, że Saga Sigrun i Ja jestem Halderd tak mnie zauroczą i to bez epickich bitew czy walających się flaków co trzy strony.

Tak zauroczą, bo obie bohaterki to niezwykłe, odważne i kompletnie różne od siebie kobiety.

Sigrun to ta, którą się czuje się całym sercem, nie tylko czyta. Jest spokojna, ciepła, oddana – nie musi podnosić głosu, ludzie i bez tego jej słuchają. Jej siła jest cicha, ale nie do podważenia. Zarządza domem, wychowuje dzieci, czeka… i to właśnie to czekanie, aż krzyczy i boli najbardziej. Jej historia płynie niespiesznie, ale trafia prosto w serce – miłość, tęsknota, codzienność i wiara, że ten, którego kocha najbardziej wróci.

A potem wchodzi Halderd i od razu zmienia się energia. Twarda, ambitna, wyrachowana – i dokładnie wie, czego chce. Od dziecka życie jej nie rozpieszczało, więc nauczyła się brać, a nie czekać.

Tam, gdzie Sigrun ufa, Halderd kalkuluje. Tam, gdzie jedna daje oparcie, druga krok po kroku buduje swoją pozycję.

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez unserious_pl (@unserious_pl)

Kiedy patrzę na nie obie, widzę ogromną różnicę, ale też coś ważniejszego – żadna nie jest „lepsza”. Obie są prawdziwe, silne i na swój sposób bezbronne wobec świata, w który się urodziły. Świata, który i tak wymaga od nich więcej niż od mężczyzn.

Reasumując. Saga Sigrun. Ja jestem Halderd Elżbiety Cherezińskiej, to historia, która zamiast krzyczeć, płynie swoim tempem, czaruje językiem i zostaje na dłużej. Bo to historia o kobietach, które nie potrzebują miecza, żeby pokazać swoją siłę, i o świecie, który i tak każe im płacić najwyższą cenę.

Jeżeli lubicie powieści historyczne z emocjami, które naprawdę wybrzmiewają, to gorąco polecam!