Cykl: Władza Reliktów # 1: Tkająca wiatr

6 listopada 2025

3 Mins Read

295 Views

Relikty, maegia i Tkająca wiatr Julie Johnson.

Ostatnio omijam romantasy szerokim łukiem (chyba trochę z tego wyrosłam ), ale nie będę udawać – Tkająca Wiatr Julie Johnson przyciągnęła mnie od pierwszych zdań opisu. No i bądźmy szczerzy, okładka też zrobiła swoje .

Historia półelfki skazanej na śmierć, tajemniczego przystojniaka – wybawcy i maegii (tak, dobrze czytacie – nie magii, tylko maegii), która może przywrócić równowagę światu? Brzmi jak klasyka gatunku, ale z potencjałem na coś więcej niż tylko przelotny romans w fantastycznym sosie.

Więc cóż… dałam się porwać temu szaleństwu.

Jej przeznaczeniem jest burza, lecz burza szaleje również w jej sercu.

Rozdarte wojną Anwyvn ogarnął strach przed plagą maegii. Półelfy tacy jak Rhya Fleetwood są zabijani na miejscu. Jednak jej egzekucję przerywa niespodziewany wybawca, jeszcze bardziej przerażający niż niedoszli zabójcy – tajemniczy dowódca Scythe. Uwięziona przez nowego wroga Rhya przemierza jałowe pustkowia Norlandii. W trakcie drogi będzie stopniowo odkrywać prawdę na temat swojego porywacza, zarazy, która pustoszy jej dom, a przede wszystkim – swojego przeznaczenia. Dziwny znak na jej piersi i umiejętność przywoływania wiatru oznaczają, że jest Reliktem, jedną z czterech dusz rozproszonych po Anwyvn, które mogą przywrócić równowagę maegii.

Jednak opanowanie tej mocy to nie wszystko. W jej sercu szaleje pragnienie mężczyzny, któremu tak boi się zaufać. Rhya musi dokonać wyboru: czy zdusić w sobie ten płomień miłości, czy dać mu się pochłonąć…

Magia i żywioły.

Muszę przyznać, że podchodziłam do tej książki z lekkim dystansem, ale… sama jestem zaskoczona, jak bardzo mnie wciągnęła.

Nie spodziewałam się, że Tkająca wiatr okaże się tak dobrze skonstruowanym światem – pełnym magii, żywiołów i emocji, które potrafią wybuchać z taką samą siłą jak niejedno zaklęcie. Do tego główna bohaterka, Rhya, to naprawdę ciekawa postać. Od przestraszonej dziewczyny, która tylko chce przetrwać, do kobiety, która coraz lepiej rozumie swoją moc i uczy się z niej korzystać. Fajnie się to obserwuje.

A jeśli chodzi o wątek romantyczny… cóż. Jest dokładnie taki, jakiego można się spodziewać po romantasy – od nienawiści do miłości, od fochów do westchnień, czyli klasyka gatunku. Momentami trochę za dużo lukru, ale cóż – można to było ograć subtelniej, jednak najwyraźniej ten rodzaj ochów i achów po prostu lepiej się sprzedaje.

Na szczęście książka nie samym tandetnym romansem stoi. Fabuła jest przemyślana i dynamiczna, ale nie gna na oślep. Julie Johnson daje emocjom i napięciu czas, by dojrzały, dzięki czemu całość nabiera głębi. Magia ma tu wagę, świat – mimo brutalności – naprawdę żyje i wciąga.

Na plus zasługuje też świetna ekipa drugoplanowa: Soren, Carys, Farley czy Uther dodają historii charakteru i humoru. Bez nich byłoby zdecydowanie zbyt poważnie, a tak – mamy idealną równowagę między dramatem a przymrużeniem oka.

Podsumowując: Tkająca wiatr Julie Johnson nie jest książką bez wad, ale ma w sobie energię, klimat i serce. A to wystarczy, by po zamknięciu ostatniej strony pomyśleć: „Chcę więcej”.

Polecam do czytania na lekko!