Cykl: Bolesław II # 1: Śmiały

Przyznaję bez bicia – Śmiały zauroczył mnie od pierwszego pacnięcia w czytnik. Gdyż Cherezińska znowu zrobiła to, co potrafi najlepiej – zamiast podawać suche daty, wręczyła mi opowieść żywą, emocjonalną i tak wciągającą, że średniowiecze przestało być odległą epoką, a stało się miejscem pełnym ludzi z krwi, kości i własnych obsesji.

Dzięki niej XI wiek wciąga jak dobry spektakl, a Bolesław objawia się nie jako spiżowy Śmiały z podręczników, tylko chłopak dorastający w świecie, który potrafi zmielić każdego, kto nie gra ostro. Autorka nie pudruje rzeczywistości. W Bolesławie jest i siła, i impulsywność, błyskotliwość i młodzieńcza głupota. Krótko mówiąc – młodzik, który dopiero musi zasłużyć na swój przydomek. I który, jak szybko się okazuje, ma już trochę za uszami. ;)

Po raz kolejny zachwyciło mnie też to, jak autorka pisze o kobietach. Rzepichy, dwórki, księżniczki – każda inna, każda z własnymi ambicjami i lękami, każda sprytnie poruszająca się po świecie zdominowanym przez mężczyzn. Teoretycznie są postaciami drugoplanowymi, ale tak na prawdę są sercem tej historii i dzięki nim ta nabiera życia zamiast zamieniać się w męski pokaz siły.

Do tego dochodzi coś, co lubię u autorki najbardziej: połączenie rzetelnej historii z delikatnym, słowiańskim szeptem dawnej magii. Nie nachalnym, ale takim, który dodaje fabule kolorytu i sprawia, że całość ma w sobie odrobinę tajemniczego życia, którego nie znajdziemy w podręcznikach.

Reasumując: Śmiały bawi, wciąga i uczy tak lekko, że nawet nie zauważyłam, kiedy przeniósł mnie tysiąc lat wstecz. To opowieść z rozmachem i sercem.

Polecam każdemu, kto lubi powieści historyczne „żywe”, a nie pisane od linijki.