Na Facebooku się dzieje!

Instagram

  • Czwarteczkowe book morning Na blogu dzi fantastyka w najlepszym wydaniuhellip
  • Witajcie Moliki Na blogu dzi ostatnipolicjant benhwinters ksika kniha czytamhellip
  • Dzie dobry Moliki Pozosta jeszcze tydzie  W drodze dohellip
  • Book morning o poranku 15 stopni czuj sie jakby miaahellip
  • Bry Piteczek A na blogu prywata czyli odpowiadam na nominacjhellip
  • Book morning Uff ju roda  W tym tygodniu papierowohellip
  • Book morning Na blogu dzi kolejne spotkanie z Harry Holehellip
  • Podczas urlopu wpad do nas znajomy z Polski ktry zostahellip
  • Dobre ranko czas wrci w kierat po urlopie Jako umilaczhellip
  • Home
  • Zona
  • W Zonie # 8: Za horyzont Andriej Diakow

W Zonie # 8: Za horyzont Andriej Diakow

Za horyzontUniwersum Metro 2033. Za horyzont Diakow Andriej

Za horyzont  to niestety zakończenie świetnej trylogii postapokaliptycznej Andrej’a Diakow’a.

Podobnie jak w poprzedniej części (W mrok) wszystko rozpoczyna się z “wysokiego C”. Wojna. Może trudno w to uwierzyć, ale garstka ocalałych ludzi w metrze mimo zagłady świata dalej ze sobą walczy. Tym razem imperium Wegan postanawia podbić pozostałe niezależne stacje. Stalker Taran ze względu na wcześniejsze wydarzenia nie może opowiedzieć się po żadnej ze stron. W końcu dzięki prowadzonemu śledztwu poznał wszystkie tajemnice Aliansu oraz Wegan. Nie pozostaje mu nic innego jak “spakowanie walizek” i ucieczka. Choć może raczej powinnam powiedzieć przyspieszenie wyprawy w poszukiwaniu tajemniczego środka Alfejosa. Ten podobno ma oczyścić ziemię z promieniowania.

W wyprawę Za horyzont stalker Taran wyrusza wraz z przybranymi dziećmi Glebem i Aurorą oraz mutantem Dymem, alkoholikiem Bezbożnikiem, starym Migałyczem i Indianinem. Podróż okazuje się dłuższa niż mogli przypuszczać, gdyż muszą dotrzeć do samego Władywostoku. Jednakże dzięki unikalnym umiejętnościom i wzajemnym uzupełnianiu się drużyna Tarana jest w stanie przetrwać wszystko.

Wcześniej czy później wszyscy musimy stanąć przed wyborem. Poświęcić jedno, aby zyskać coś innego. W takich chwilach najważniejsze jest nie żałować tego, co tracimy. Bo jakkolwiek wielki będzie ból straty, jest to uzasadniona cena, jaką trzeba zapłacić za dokonany wybór…

Znowu otrzymaliśmy kawał dobrej postapokaliptycznej książki. Trochę innej niż poprzednie, bardziej mrocznej, ale z drugiej strony bardzo mocno skupiającej się na relacjach między bohaterami. Jak dla mnie Diakow fantastycznie wyeksponował zmianę, choć może lepiej powiedzieć ewolucję stosunków pomiędzy Glebem a Taranem. Chłopak wyraźnie dojrzał i zaczyna mieć swoje zdanie, często mocno sprzeczne ze zdaniem ojca. Szczególnie jeżeli chodzi o sprawy poświęcenia jednostki dla dobra ogółu. Sam Taran również jest jakby inny. Podejmuje czasem bardzo radykalne decyzje, łamie dawane obietnice. Można odnieść wrażenie, że cel przesłonił mu zdrowy rozsądek. Z drugiej strony robi przecież wszystko dla dobra grupy. Jego zachowanie powoduje, iż cała nagromadzona W mrok sympatia do niego topnieje, jednak bez obaw powróci. :)

Do całości dodać jeszcze należy, iż zakończenie książki to istna “wisienka na torcie”.  :) Co spowodowało naprawdę fajnie podsumowanie trylogii, a jednocześnie zamyka wszystkie otwarte wątki. Mimo tego autor wciąż pozostawił sobie “otwartą furtkę” do ewentualnej kontynuacji. Nie pozostaje mi nic innego tylko zaprosić wszystkich do wyruszenia wraz z Taranem i Glebem Za horyzont.

Dodaj komentarz